Podziały Lewicy w oparciu o zachowania posłów na twitterze


Podsumowanie wyników

  • Klub Lewicy podzielony jest na trzy grupy. Podział ten tylko częściowo pokrywa się z podziałem na partie wchodzące w skład klubu
  • Razem tworzy zgraną i najbardziej niezależną grupę w klubie
  • Zidentyfikowani zostali posłowie, którzy swoją działalnością na Twitterze spajają klub Lewicy

Wstęp

Ugrupowanie Lewica zostało założone stosunkowo niedawno, bo przed wyborami do IX kadencji sejmu. Jego głównymi partiami są SLD, Wiosna oraz Razem, które pochodzą z różnych środowisk o podobnych poglądach politycznych. SLD to najdłużej działająca partia Lewicowa w III RP; Wiosna wywodzi się ze środowisk liberalnych i centrolewicowych, a Razem to partia złożona głównie z nowych, niezależnych aktywistów politycznych.

Od lutego 2020 roku partia SLD zmieniła nazwę na Nowa Lewica. Ma być to partia zrzeszająca ugrupowania lewicowe poczynając od Wiosny SLD. W swoim statucie ma podział na frakcje i właśnie te dwa ugrupowania są pierwszymi z nich. Dla celów badawczych postanowiliśmy rozróżnić posłów obu frakcji.

Formalnie, politycy wszystkich opisanych wyżej ugrupowań działają teraz pod jednym szyldem, jednak czy różnice między nimi zdążyły się zatrzeć w tak krótkim czasie? Dzięki analizie prawie sześciu tysięcy interakcji posłów na Twitterze widzimy, że jeszcze nie, ale niektórzy z posłów w większym stopniu przyczyniają się do integracji tych ugrupowań ze sobą. To najprawdopodobniej dzięki nim Lewica się integruje i działa sprawnie pod jednym szyldem.

Konstrukcja sieci i podstawowe pojęcia

Twitter umożliwia publikowanie krótkich wpisów własnych oraz odpowiadania na cudze (replies), cytowanie wpisów wraz ze swoim komentarzem (quotes) i udostępnianie (retweety) wpisów innych użytkowników. To właśnie dzięki tym interakcjom możemy łatwo zbudować model sieci, który pomoże nam w zrozumieniu podziałów wewnątrz klubu parlamentarnego Lewicy

W wizualizacji naszego posłowie będą przedstawieni jako okrągłe punkty (wierzchołki). Wierzchołki połączone będą liniami (krawędzami), które symbolizują interakcje pomiędzy posłami – tj. cytaty, odpowiedzi, retweety. Strzałki na krawędziach symbolizują kierunek interakcji między nimi (np. kto komu odpowiedział).

Przykładowa sieć

Widzimy tutaj, że krawędź pomiędzy Andrzejem Rozenkiem a Włodzimierzem Czarzastym, ma strzałki z obu stron. Oznacza to, że obaj retweetowali wzajemnie swoje wpisy albo odpowiedzieli sobie na nie. Maciej Konieczny retweetował Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk oraz Andrzeja Rozenka, ale już bez reakcji z ich strony. Chociaż nie jest to widoczne na wizualizacji, w naszym modelu sieci zawarta jest też informacja o liczbie danej interakcji (ile razy ktoś kogoś zretweetował) – tzw. waga krawędzi.

Wykrywanie podgrup w sieci interakcji klubu

Poniżej znajduje się wizualizacja sieci klubu, na której pracowaliśmy. W rzeczywistości krawędzi jest dużo więcej, ale żeby zachować przejrzystość na wizualizacji zostały usunięte te interakcje, których liczba była poniżej mediany (w tym przypadku wynosiła ona trzy, czyli każda krawędź pomiędzy wierzchołkami świadczy o tym, że retweet/odpowiedź wystąpiła przynajmniej cztery razy). Wizualizację można przybliżać oraz przesuwać, a po kliknięciu na dany wierzchołek podświetlą się wszystkie połączone z nim krawędziami wierzchołki. Sposób umiejscowienia przestrzennego wierzchołków służy zwiększeniu czytelności wizualizacji – posłowie z dużą liczbą interakcji między sobą znajdują się blisko siebie tak, aby wyeliminować jak najwięcej przecinających się krawędzi. Może to nieść za sobą istotne dla nas informacje jak np. sposób umiejscowienia członków partii Razem na wizualizacji.

Sieć z kierunkami interakcji









Wykrycie podgrup w obrębie Klubu Lewica jest możliwe poprzez zidentyfikowanie wierzchołków, pomiędzy którymi występują krawędzie o największej wadze tzn. posłów, którzy najczęściej wchodzą ze sobą w interakcje na twitterze. Może być to zrealizowana za pomocą tzw. algorytmów grupujących.

Aby je zastosować konieczna była budowa nowej sieci, w której krawędzie nie miałyby kierunku. Zrealizowaliśmy to usuwając z sieci powyżej nie obustronne krawędzie (czyli w przypadku przykładowej sieci z początku tekstu byłyby to krawędzie wychodzące od Macieja Koniecznego). Uznaliśmy, że tylko obustronne interakcje są dowodem relacji między posłami. Minusem tego rozwiązania jest nieuwzględnienie w naszym modelu posłów, którzy wyłącznie retweetują innych, mimo że sami nie są retweetowani.

Sieć z obustronnymi interakcjami










Podziały na Lewicy przebiegają nie tylko po przynależności partyjnej

Powyższą sieć poddaliśmy działaniu trzech algorytmów grupujących, w tym spin-glass model oraz dwóm algorytmom bazującym na modularity score. Każdy z z nich, działając niezależnie, dokonał tego samego podziału. Jest on zaprezentowany poniżej: kolor wierzchołków odpowiada podgrupom. Ciekawe jest porównanie obu wizualizacji (tej poniżej oraz tej powyżej), ponieważ wynika z niego, że niektóre podziały partyjne nie pokrywają się z tymi wykrytymi przez algorytmy. Pod wizualizacją znajdują się listy członków wykrytych grup z krótką analizą wyników.

Sieć z podziałem na podgrupy









Grupa 1

Najliczniejsza z grup, składa się z dwunastu posłów SLD, siedmiu posłów Wiosny oraz trzech posłów bezpartyjnych. Analizując wypowiedzi każdego z tych posłów w mediach, zwróciliśmy uwagę na fakt, że są oni silnie zaangażowani w zjednoczenie Wiosny i SLD pod szyldem Nowej Lewicy (oraz wyrażają nadzieję, że kolejne ugrupowania się dołączą np. Lewica Razem):

Grupa 2

Składa się z ośmiu posłów Wiosny oraz dwóch posłów bezpartyjnych. Może to sugerować, że są to ci politycy Wiosny, którym zależy na zdystansowaniu się od SLD ( Katarzyna Ueberhan: Nie identyfikuję się z SLD). Ciekawa jest też obecność wśród nich Roberta Kwiatkowskiego, który nie jest blisko związany z Wiosną. Jak widać na wizualizacji sieci posiada on obustronną relację wyłącznie z Hanną Gill-Piątek. Możliwe, że jest to spowodowane jego konfliktem z jednym z działaczy SLD – Działacz SLD: Robert Kwiatkowski nie powinien być liderem listy Lewicy

Grupa 3

Składa się ze wszystkich członków partii Lewica Razem w klubie parlamentarnym Lewicy. Całe ugrupowanie wyraźnie akcentuje swoją niezależność w przekazach medialnych, mimo że jest członkiem lewicowej koalicji. Wiemy też, że nie skorzystali oni z możliwości współtworzenia partii Nowa Lewica wspólnie z SLD i Wiosną. W poprzedniej kampanii parlamentarnej Razem wielokrotnie krytykowało SLD za błędy ich rządów.

Posłowie, którzy spajają klub Lewicy

Dzięki danym zawartym w modelu sieci społecznej klubu udało nam się też wykryć posłów, którzy integrują swoją grupę z resztą Klubu (bądź z inną grupą). Poniżej przedstawiamy wynik tej analizy – wierzchołki odpowiadają w tym przypadku opisanym wyżej grupom a krawędzie między nimi owym “łącznikom”. Najechanie myszką na daną krawędź spowoduje wyświetlenie dodatkowych informacji.

Grupa 1

Grupa 2

Grupa 3

  • W przypadku Lewicy Razem najbardziej zaangażowaną posłanką w integrację z resztą klubu jest Magdalena Biejat. Potwierdzają to najnowsze doniesienia – tutaj opis jej udziału w klubowym happeningu.

  • Widać też konsekwencję w działaniu Anny Mari Żukowskiej – już od kilku lat zabiegała o współpracę z Lewicą Razem..

  • Krzysztof Gawkowski – przewodniczący klubu Lewica – swoją działalnością na Twitterze integruje wszystkich posłów klubu.

Dalsze kroki

Jak wynika z informacji uzyskanych powyżej, interakcje posłów na Twitterze mogą pomóc nam uzyskać informacje o tym w jaki sposób podzielony jest dany klub.
W szczególności byłoby to interesujące dla klubu Prawa i Sprawiedliwości, który samodzielnie tworzy obecny rząd. Składa się on w większości z członków partii Prawo i Sprawiedliwość, ale może utrzymać władzę tylko dzięki posłom z Porozumienia oraz z Solidarnej Polski. Przyjrzenie się ich podziałom mogłoby pomóc uzyskać informacje o tym, który z koalicjantów PiS – Jarosław Gowin czy Zbigniew Ziobro – skupia wokół siebie liczniejsze grono posłów. Konstrukcje sieci interakcji można by rozbudować poprzez nadanie różnym rodzajom interakcji innych wag – np. odpowiedzi zdarzają się dużo rzadziej niż retweety.
Ciekawe byłoby też rozszerzyć sieć o informacje o interakcjach spoza twittera, np. występach w mediach lub aktywności w innych serwisach społecznościowych. Możliwości jest bardzo dużo.


* Cała analiza została przeprowadzona na podstawie poselskich tweetów z IX kadencji sejmu. Nie uwzględnia ona nikogo bez legitymacji poselskiej do parlamentu polskiego–tj. europosłów, senatorów itp.


Copyright © Jan Janiszewski, Antoni Siemiński, Piotr Sobczyk- Wszystkie prawa zastrzeżone.